Realizacja zadań
Zadanie 1. Perforowanie Świetliste anioły – relacja z lekcji plastyki Grudzień 2025
Nasi uczniowie zamienili salę lekcyjną w małą pracownię artystyczną. Tematem przewodnim były podświetlane dekoracje okienne, wykonane nietypową techniką perforowania papieru.
Na czym polega technika perforowania?
To niezwykle precyzyjna metoda, która polega na nakłuwaniu konturu rysunku punkt po punkcie. Uczniowie, używając szpilek lub specjalnych rysików oraz miękkich podkładów, prowadzili igłę wzdłuż linii, tworząc gęstą sieć drobnych otworów. Kolorowe krążki z sylwetkami aniołów ozdobiły nasze szkolne okna. Najpiękniej prezentują się w słoneczne dni, kiedy promienie przechodzą przez perforowany papier, tworząc świetliste kontury postaci.
Dlaczego to robimy?
Choć praca wymagała dużej cierpliwości, jej efekty są zachwycające. Poza walorami estetycznymi, takie zajęcia to doskonały trening dla uczniów:
Rozwój motoryki małej: Precyzyjne operowanie narzędziem przygotowuje dłoń do płynnego pisania.
Ćwiczenie koncentracji: Wykonanie setek dziurek wymaga skupienia i wytrwałości w dążeniu do celu.
Zrozumienie gry światła: Uczniowie mogli zaobserwować, jak ich prace „ożywają”, gdy przechodzi przez nie światło słoneczne.
Zapraszamy do obejrzenia galerii prac naszych młodych artystów!
Zadanie 2: ,, Ale to już było”. Magia Błękitu i Tektury: Odkrywamy Technikę TWAL
Technika TWAL to jedna z najbardziej fascynujących metod z pogranicza malarstwa i grafiki, która udowadnia, że do stworzenia małego dzieła sztuki nie potrzebujemy drogich pędzli. Wystarczą proste przedmioty codziennego użytku, by wyczarować pełne dynamiki, zimowe krajobrazy. Widoczne na zdjęciach smugi bieli przenikające się z granatem nadają pracom głębi i "mroźnego" blasku.
Na czym polega technika TWAL?
Głównym założeniem tej metody jest rezygnacja z tradycyjnego pędzla. Zamiast niego, uczeń posługuje się krawędzią sztywnej tektury. Dzięki temu proces tworzenia staje się sensoryczną przygodą, a uzyskane efekty są niepowtarzalne – od ostrych, zdecydowanych linii po delikatne, "postrzępione" ślady.
Warsztat Artysty: Czego użyli nasi twórcy?
Krawędź tektury: To ona odpowiada za te charakterystyczne, proste linie. Przeciągając nią po papierze, uczniowie stworzyły smukłe pnie choinek, dachy domków oraz promienie lodowych gwiazd.
Sztywny kartonik: Służy do "wyciągania" farby ze środka na zewnątrz, co doskonale widać na przykładzie malowania śnieżynek. Każdy ruch to jeden promień gwiazdy. Pozwalają na nadanie pracy faktury. Choinki malowane techniką TWAL mają niemal trójwymiarowe igliwie – to efekt nakładania farby warstwami, "drapania" i stemplowania.Dlaczego warto stosować tę technikę w edukacji?
Rozwój motoryki małej: Precyzyjne operowanie wąską krawędzią tektury to doskonałe ćwiczenie dla dłoni i palców.
Przełamywanie schematów: Dziecko uczy się, że narzędziem malarskim może być wszystko. To buduje kreatywność i odwagę w eksperymentowaniu.
Nauka kompozycji: Ograniczenie narzędzi zmusza do myślenia o kształcie i linii, a nie tylko o kolorze.
Efekt natychmiastowy: Nawet dzieci o mniejszych zdolnościach manualnych uzyskują bardzo estetyczne, profesjonalnie wyglądające efekty, co buduje ich poczucie własnej wartości.
Realizacja zadania 5. - ,,Nietypowa ekspozycja”- kreatywna interpretacja założeń neoplastycyzmu i awangardy.
Uczniowie, inspirując się dziełami Pieta Mondriana, Katarzyny Kobro i Władysława Strzemińskiego, stworzyli unikalne obiekty, które łączą malarstwo, rzeźbę i przedmioty codziennego użytku. Konsekwentnie wykorzystywali czarne, poziome i pionowe linie, które dzieliły płaszczyzny na geometryczne kształty. Przestrzenie te wypełnili barwami podstawowymi: czerwienią, żółcią i niebieskim, rzadziej czernią, bielą kolorami neutralnymi. Ta formalna reguła, charakterystyczna dla neoplastycyzmu pozwoliła uczniom bawić się proporcjami i układem płaszczyzn, tworząc dynamiczne, asymetryczne kompozycje, które przyciągają wzrok.
Najbardziej fascynującym aspektem tych prac jest przeniesienie płaskich, geometrycznych kompozycji w przestrzeń. Uczniowie nie ograniczyli się do malowania na kartce papieru, ale stworzyli trójwymiarowe obiekty:
Czapka
Geometryczny wzór pokrywa stożkową formę czapki, stając się częścią obiektu użytkowego.
Samolot i łódka origiami
Tradycyjne składanki z papieru zyskały zupełnie nowy wymiar dzięki pokryciu ich neoplastycznym wzorem. Linie i kolory podkreślają strukturę składania, tworząc fascynującą grę formy płaskiej i przestrzennej.
Mebel Krzesło
To najbardziej zaawansowana realizacja. Trójwymiarowy mebel, owinięty papierem pokrytym geometrycznym wzorem, staje się rzeźbą użytkową. To bezpośrednie nawiązanie do idei Katarzyny Kobro, która dążyła do integracji sztuki z przestrzenią i życiem codziennym. Geometria nie tylko zdobi przedmiot, ale definiuje jego formę i relację z otoczeniem.
Kreatywność i eksperyment
Niezwykle cenna jest pomysłowość uczniów, które wykorzystały proste techniki (malowanie, składanie papieru, owijanie) do stworzenia tak złożonych i interesujących efektów. Łącząc zasady abstrakcji geometrycznej z przedmiotami codziennego użytku: czapka, zabawki, mebel, uczniowie pokazują, że sztuka może być obecna w każdej dziedzinie życia i że granice między malarstwem, rzeźbą a designem są płynne. Podsumowując, prace są dowodem na głębokie zrozumienie przez młodzież idei awangardy. Uczniowie nie tylko naśladowali styl mistrzów, ale twórczo go przetworzyli, tworząc dzieła, które są zarówno estetyczne, jak
i intelektualnie intrygujące. To przykład edukacji przez sztukę, która rozwija wyobraźnię, uczy abstrakcyjnego myślenia i zachęca do eksperymentowania z formą
i przestrzenią.5Zadanie listopadowe – ,,Polska w obrazach”
Rok 2025 Sejm ogłosił Rokiem Milenium Koronacji Dwóch Pierwszych królów Polski w Gnieźnie. Tę wyjątkową 1000 rocznicę przybliżyliśmy uczniom naszej szkoły pokazując cykl rysunków Jana Matejki autora Pocztu Portretów Królów i Książąt Polski. Przedstawia on 44 królów i książąt polskich, w tym 4 cztery księżne i królowe – Dobrawę, Rychezę Loterańską, Jadwigę Andegaweńską i Annę Jagiellonkę.
Kunszt malarski i wizje mistrza Jana Matejki podziwialiśmy oglądając prezentacje multimedialną z cyklem dzieł ,,Dzieje Cywilizacji w Polsce”. Pierwszy namalowany obraz rozpoczynający cykl - to wyjątkowo mały obraz w twórczości Jana Matejki o tematyce historycznej o wymiarach 79 x 120 centymetrów pt: „ Zaprowadzenie chrześcijaństwa”. Przedstawia wydarzenia z brzegu Jeziora Lednickiego w Wielkopolsce. Polska jest ukazana jako kraina porośnięta lasami, pokryta jeziorami, oświetlona słońcem. Najważniejszą postacią na obrazie jest książę Mieszko I wsparty lewą ręką o krzyż, a prawą o miecz symbolizujący jego władzę i wprowadzenie Polski do chrześcijańskiej Europy. Obecnie obraz jest własnością Muzeum Narodowego w Warszawie, ale znajduje się w depozycie na Zamku Królewskim w Warszawie.
Zadanie Miesiąca Styczeń 2026: Niebieska Linia Edwarda Krasińskiego
W tym miesiącu nasi uczniowie z klas IV–VII zmierzyli się z wyzwaniem zainspirowanym twórczością jednego z najważniejszych polskich konceptualistów – Edwarda Krasińskiego. Narzędzie pracy było niezwykle proste, a jednocześnie o ogromnej sile wyrazu: rolka niebieskiej taśmy izolacyjnej.
Artystyczny „poziom” wyobraźni
Zgodnie z manifestem Krasińskiego, niebieski pasek powinien pojawić się na wysokości 130 cm, przebiegając przez wszystko, co napotka na swojej drodze. Nasi uczniowie, dokumentując swoje działania, nadali tej linii nowe, poetyckie znaczenia, budując skojarzenia wokół trzech żywiołów:
Niebo: Linia jako nieosiągalny horyzont i symbol nieskończoności.
Woda: Niebieski dukt przepływający przez szkolne ławki, piórniki i sztalugi niczym rzeka porządkująca przestrzeń.
Ziemia: Granica, która wyznacza nasze miejsce w świecie i łączy przedmioty codziennego użytku w jedną, spójną instalację artystyczną.
Cele metodyczne
Działanie miało na celu nie tylko przybliżenie sylwetki wielkiego artysty, ale przede wszystkim:
Reinterpretację przestrzeni: Uczeń przestaje widzieć salę lekcyjną jako zbiór osobnych przedmiotów (krzesło, stół, ściana), a zaczyna dostrzegać ją jako kompozycję.
Uważność: Niebieska linia wymusza precyzję i skupienie na detalu – co widać na zdjęciach, gdzie taśma „wędruje” przez otwarte piórniki i przybory kreślarskie.
Integrację: Choć każdy pracował przy swoim stanowisku, niebieska linia połączyła wszystkich twórców w jeden wspólny, wielkoformatowy projekt.
Zapraszamy do obejrzenia fotorelacji z naszych działań, gdzie codzienność spotyka się z awangardą!
Realizacja zadania miesiąca luty 2026 Ogólnopolski Projekt Edukacyjny ,, Zabawa Sztuką".
Kto by pomyślał, że folia malarska może zmienić klasę w galerię sztuki? To nasza szkolna inspiracja dla twórczości artystów Christo i jego żony Jeanne - Claude , którzy udowodnili, że zasłanianie może być bardziej fascynujące niż pokazywanie. Uczniowie sprawdzali, jak zmienia się nasza percepcja przedmiotów, gdy pozbawimy ich detali i koloru.
Realizacja zadania 17 - Mali artyści i portret Fridy Kahlo – malowanie plasteliną
Kolejnym wyzwaniem podczas naszych zajęć plastycznych było zmierzenie się z twórczością legendarnej meksykańskiej malarki – Fridy Kahlo. Inspiracją do działań plastycznych był słynny obraz „Autoportret z cierniowym naszyjnikiem i kolibrem”.Zamiast tradycyjnych farb wykorzystaliśmy kolorową plastelinę. Uczniowie precyzyjnie wyklejali detale portretu, takie jak gęste liście w tle, egzotyczne zwierzęta towarzyszące artystce oraz charakterystyczny naszyjnik.
Od szkicu do gotowego dzieła
Pracę rozpoczęliśmy od czarno-białych szablonów, które – dzięki cierpliwości i kreatywności uczniów – zamieniły się w trójwymiarowe, barwne obrazy o bogatej fakturze.
Analiza symboliki
Podczas tworzenia rozmawialiśmy o znaczeniu symboli obecnych w obrazie – od cierni po postać kolibra. Rozmowy te pomogły uczniom lepiej zrozumieć emocje, doświadczenia i życie Fridy Kahlo.
Efektem końcowym są niezwykłe, wypukłe prace, które zachwycają intensywnością barw oraz pomysłowością wykonania. Zapraszamy do podziwiania galerii autoportretów stworzonych przez naszych uczniów!
Zadanie 23a - Nasz świat w kropkach: Inspiracje Yayoi Kusamą w praktyce
Z radością prezentujemy efekty ostatnich zajęć z plastyki, podczas których nasze szkolne ławki zamieniły się w wielobarwny, kropkowany wszechświat. Inspiracją dla naszych działań stała się twórczość legendarnej japońskiej artystki Yayoi Kusamy, znanej z miłości do kropek i nieskończoności.
Od małego punktu do wielkiej formy
Uczniowie mieli okazję przekonać się, że jedna kropka to dopiero początek przygody. Wykorzystując kolorowy papier, precyzyjne cięcie i wyobraźnię, tworzyliśmy:
Wielowarstwowe struktury: Poprzez nakładanie mniejszych kół na większe, budowaliśmy efekt głębi i trójwymiarowości.
Kolorowe galaktyki: Łączenie barw ciepłych z zimnymi pozwoliło na stworzenie dynamicznych kompozycji, które „pączkowały” na blatach stolików.
Wspólną przestrzeń: Najważniejszym elementem było wyjście poza ramy kartki. Kropki zaczęły „anektować” przestrzeń wokół, tworząc wspólną, spójną instalację.
Dlaczego to ważne?
Z perspektywy pedagoga specjalisty, takie działania to coś więcej niż tylko wycinanie:
Trening motoryki małej: Precyzyjne operowanie nożyczkami i dopasowywanie do siebie okrągłych elementów to doskonałe ćwiczenie dla dłoni.
Podejmowanie decyzji: Wybór koloru, wielkości i miejsca przyklejenia kropki uczy sprawstwa i buduje pewność siebie.
Relaksacja: Powtarzalny kształt koła działa na układ nerwowy kojąco, redukując napięcie i stres.
Patrząc na nasze wspólne dzieło, widzimy, jak z pojedynczych, unikalnych elementów (naszych uczniów) powstaje harmonijna i barwna całość. Dokładnie tak, jak w kropkowanym świecie Kusamy!
Zapraszamy do galerii zdjęć poniżej, gdzie możecie zobaczyć proces „zakropkowywania” naszej rzeczywistości
2
